Het is een koude winterdag. Samen met een aantal deelnemers genieten we van een kopje koffie. Buiten is het koud, maar binnen zorgt de houtkachel voor een behaaglijke temperatuur. We zijn op de Paardenmelkerij en zorgboerderij in de Hoeksche Waard. We praten met twee deelnemers in het bijzonder: Mark en Lisa.
Werkdruk
Lisa werkt al het langste op de zorgboerderij. Ze heeft zelf vlak bij haar huis ook een eigen paard. Die verzorgt ze in haar vrije tijd. Vanuit school liep ze stage op de paardenmelkerij. Dat beviel zo goed dat ze daar is blijven werken. Inmiddels werkt ze al 15 jaar op de Paardenmelkerij. Daarnaast werkt ze ook nog bij de lunchroom van haar ouders. ‘Dat vind ik ook leuk, maar dat is heel ander werk’, vertelt Lisa. ‘Vooral de werkdruk is anders. Aan het eind van de dag moet alles op tijd klaar en schoon zijn.’ Op de zorgboerderij ervaart ze de werkdruk heel anders. ‘Als het niet afkomt, komt het niet af. Dat is dan ook niet erg.’
 |
|
Paardengek
Ook Mark komt al 7 jaar naar de Paardenmelkerij. ‘Ik ben van jongs af aan al helemaal paardengek’, zegt hij. Hij heeft een combinatie van ADHD en autisme. Net als Lisa werkt hij 4 dagen per week op de paardenmelkerij. Hij is dan wel fan van alle paarden, hij heeft toch een lievelingspaard. ‘Dat was Zarie, andere mensen konden daar niet zo goed mee opschieten, maar ik wel. Het was echt een relschoppertje.’
Kleine, vaste groep
Iedere zorgboerderij is anders en uniek. Op Paardenmelkerij en Zorgboerderij Hoeksche Waard zijn er maar een klein aantal deelnemers. In de toekomst komen daar ook niet meer bij. ‘Ik vind het fijn dat we hier zijn met een kleine, vaste groep mensen’, geeft Lisa aan. ‘Iedereen kent elkaar, dat maakt het ook gezellig.’ Ook Mark vindt het niet erg dat de groep klein is. ‘Ik ben snel overprikkeld. Op een andere plek werkte ik vroeger met 30 man. Dat was voor mij veel te druk. Hier geniet ik van de rust en de gezelligheid.'
‘Het liefste zou ik hier altijd blijven’
Groeien
Allebei werken ze fulltime op de zorgboerderij. ‘Je bent hier ook echt aan het werk, dat geeft me veel voldoening’, zegt Lisa. ‘Ik heb een hersenbeschadiging. Ik vind het heel fijn dat ik nu op een plek zit waar ik goed kan functioneren zonder dat mijn hersenen altijd goed meewerken. Lisa ziet ook hoeveel ze is gegroeid de afgelopen jaren. Ze heeft een eigen verzorgpaard dat ze zelfstandig verzorgt. ‘Een paar jaar geleden had ik niet kunnen bedenken dat ik dat nu zo kon doen.’
Iedere dag is er genoeg te doen op de Paardenmelkerij. ‘We verzorgen en voeren de paarden, mesten de stallen uit en brengen de paarden naar de wei’, zegt Mark. Natuurlijk zijn er ook allerlei andere klussen die gedaan moeten worden. Zorgboerin Bianca zorgt ervoor dat de paarden gemolken worden. Deelnemers helpen soms ook in het kleine winkeltje waar producten met paardenmelk worden verkocht. Van Lisa leren we dat paarden helemaal niet zo veel melk geven als een koe. ‘Daarom is het best prijzig, vertelt ze. ‘Het is wel lekker. De smaak is veel zoeter dan koeienmelk.’
 |
|
Veulentjes
Wat is het leukste wat Lisa en Mark op de zorgboerderij hebben meegemaakt? Daar hoeven ze geen moment over na te denken. ‘De geboorte van een veulentje’, zegt Lisa meteen. ‘Dat was heel bijzonder. Vooral omdat veulentjes meestal ‘s nachts of vroeg in de ochtend worden geboren. Dan zijn wij natuurlijk niet op de zorgboerderij.’ Mark is het met Lisa eens. Hij voegt er nog iets aan toe: ‘Ik houd ook van de gezellige dingen die we altijd doen voor de vakantie. We eten dan altijd gezellig met elkaar.’
Paardenmelkerij en zorgboerderij Hoeksche Waard is een prachtige plek waar de deelnemers weer tot rust komen en voldoening halen uit hun werk. Dat merken we uit de verhalen van Lisa en Mark. ‘Het liefste zou ik hier altijd blijven’, vertelt Mark. ‘In ieder geval zolang Bianca openblijft.’
 |
 |
|
